Splendid parkiet, Neophema splendida

De mooie kleine Splendid parkiet is ongeveer negentien centimeter lang. Bij de man is de bovenkant van het lichaam stralend groen . Zijn kop is blauw,donkerder dan op de keel en de wangen. De zijkanten van hals en borst zijn groen. De voorkant van de hals en het midden van de borst zijn rood.

Rest van de onderkant van het lichaam zijn geel. Zijn vleugel dek veren zijn Splendid parkietbleekblauw, de vleugelrand is donkerblauw. De middelste staartveren zijn groen, de buitenste staartveren zijn blauw met geel gekleurd. Er is geen onder vleugelstreep.

Zijn snavel is grijsachtig zwart, de ogen zijn bruin, de poten zijn bruinachtig grijs. Het voorhoofd en het gezicht zijn bij het vrouwtje bleker. De teugels zijn blauw. De borst is groen. Er is altijd een onder vleugelstreep.

Leefomgeving:

Deze splendid parkiet leeft in het binnenland van Zuid-Australie. Ze is weinig talrijk ondanks haar groot verspreidingsgebied. Ze komt voor in de droge streken waar eucalyptus en acacia groeien, in groepen bomen en struiken die langs rotsachtige bergkammen groeien, vaak ver van water reserves.

Ze leeft in paren of in groepjes. Het is een behoedzaam, rustig vogeltje dat de meeste tijd op de grond of in bosjes doorbrengt op zoek naar voedsel. Dit bestaat uit graszaden, in het bijzonder spinifex gras. Het kweekseizoen is afhankelijk van de klimaats omstandigheden. In het algemeen valt dat van augustus tot december of januari.

Het gedrag in die perioden is gelijk aan dat van de turquoisine. Het nest bevind zich in holtes van dikke boomtakken of in struiken. Op de bodem liggen bladeren en ander materiaal. Het vrouwtje legt drie tot vijf witte eieren. Twee of drie maanden na het uitvliegen hebben de mannetjes enige rode veertjes op de borst. Drie maanden later lijken ze op volwassen vogels. Echter het blauw op de kop en het rood op de borst hebben ze pas volledig in de loop van het tweede jaar.

Geschiedenis en herkomst:

In 1840 werd de splendid parkiet ontdekt door ornitholoog John Gould,deze john Gould is ondekker van vele soorten en is ook bekend van zijn boek The Birds of Australië. John Gould was zelf geen tekenaar en maakte gebruik van de getalenteerde Edward Lear en Joseph Wolf. Deze twee mannen hadden zonder het zakelijke en deskundige oordeel van john Gould de illustraties kunnen maken. John Gould was een zeer gepassioneerde en gedreven man als het om vogels ging,waar ook ter wereld.

Afmetingen:

Lengte:18 tot 21 centimeter Vleugelspanwijdte: 34 centimeter Gewicht: gemiddeld 40 tot 45 gram

Voortplanting:

Geslachtsrijp: met 1 jaar,beste te wachten met kweken tot ze de leeftijd van 1,5 jaar oud zijn. Broedperiode: Augustus tot december Aantal legsels per jaar: 2 Legsel: 4-6 Broedduur: 18 dagen,vliegen uit met 4 weken en zijn compleet zelfstandig na uitvliegen met ongeveer 3 tot 4 weken.

Verspreiding:

In het rood staat aangegeven waar de Splendid parkiet het meeste voorkomt.Splendid parkiet omgeving

Het houden in gevangenschap:

Deze vogel verdiend echt zijn naam, gezien de schoonheid van het verenkleed. Niemand blijft ongevoelig voor de levendig en scherp afgetekende kleuren. met dit juweel uit de natuur kunnen de huidige en toekomstige mutaties moeilijk wedijveren.

Praktisch elke kweker heeft deze soort in zijn volieres of heeft deze gehad. De gemakkelijk kweek en geslachts onderscheid zijn ook stimulerende faktoren. Maar in tegen stelling tot de turquoisine is de splendid gevoeliger voor ons klimaats omstandigheden. Ze verdraagt wel kou, maar houd niet van een hoge vochtigheid, zoals een langdurige mist.

De meeste kwekers brengen hun splendids onder in een droog maar niet verwarmd gebouw, of bedekken alle buitenvolieres met plastic Tijdens het slechte jaargetijde kunnen alle kweekkoppels samen gezet worden Buiten het zaadmengsel heeft de splendid graag wilde graszaden en alle halfrijpe zaden. wij geven meestal vogelmuur, waar ze het meest verzot op zijn. In het algemeen doet de splendid twee legsels na elkaar.

Het eerste jaar is er vaak een enkel legsel. Ze nestelt in het algemeen een beetje na de turquoisine, eind april of begin mei. De jongen worden met wit dons geboren. Het ringen gebeurt met ringen van 4.0mm doorsnee. Jongen die nog niet op kleur zijn, zijn bij verandering gevoeliger voor stress. Het is dus beter om tot aankoop over te gaan als ze volledig op kleur zijn. Zo voorkomt men ook vergissingen in geslacht.

Het geslachts- onderscheid kan men ook zien aan de intensiteit van het blauw van de vleugeldek veren als men jongen van dezelfde leeftijd vergelijkt. de beste methode is om enkele borstveren uit te trekken. Als ze groen terug komen betreft het een vrouwtje; als ze rood terugkomen is het een jonge man.

Voeding:

Grof parkietenvoer kan als basis gegeven worden maar er zijn gelukkig fabrikanten die een speciale Neophema-mengeling in het assortiment hebben opgenomen. Witte Molen is één van die fabrikanten. Het kost zo’n € 22.50 per 25 kilogram. Deze speciale mengeling is aan te bevelen omdat de Neophema bekend staat om de spijsverteringsproblemen. Groenvoer zoals andijvie, jonge spinazie, sla etc.

kan ook goed gegeven worden. Was het wel eerst goed af met het oog op de middelen die gebruikt worden tegen insecten. Wees niet te royaal met het verstrekken van groenvoer omdat dat ongetwijfeld tot darmproblemen leidt. Verder wat trosgierst zo nu en dan als lekkernij tussendoor wordt gewaardeerd door de vogels. Grit, sepia en soortgelijke producten moeten net als vers water altijd tot de beschikking van de vogels staan.

Kweek:

Wilt u met deze prachtige vogels kweken, dan kunt u het beste een kweekkoppel apart in een grote kweekkooi of volière houden. Een geschikt broedblok heeft een bodemoppervlak van ongeveer 15 bij 15 cm bij een hoogte van 20 cm. Er wordt geen nest gemaakt.

U kunt als onderlaag voor de eitjes wat vochtig turfmolm of zaagsel op de bodem van het blok leggen. Het gemiddeld aantal eitjes bedraagt 3-6. Ze worden uitsluitend door het vrouwtje bebroed. Ze verlaat het nest vrijwel nooit, maar wordt door het mannetje gevoerd. Na ongeveer 3 weken komen de eitjes uit. Het mannetje blijft in die periode zijn vrouwtje en ook zijn kroost voeren.

Wanneer de vogels ongeveer 4 weken oud zijn, vliegen ze uit. Het kan 2 jaar, maar soms ook langer duren voordat de vogels hun uiteindelijke volwassen kleur hebben. De eerste aanzet van de rode borst bij de mannetjes is vaak al op een leeftijd van drie maanden te zien.

Ouderdieren die in goede verstandhouding leven, kunnen beter niet uit elkaar worden gezet. Vaak vormen deze vogels een paartje voor het leven. Meerdere legsels per seizoen behoren tot de mogelijkheden.